Geschiedenis van de Eikenwal.

Deel 4: Van der Eik op den Eikenwal - Vervolg (pagina 2): 1995

Om het overzicht niet kwijt te raken, wordt hierna de geschiedenis van de ontdekkingen van de toevallige relatie tusssen Eikenwal en Quené (Quesnay) in chronologische volgorde weergegeven.

Ongezien
We gingen dus op pad. Fietsen mee. Richting Le Quesnay (van het bordje). Het bordje vonden we niet terug, maar wel een aanwijzing op een gedetailleerde wegenkaart. Smal kronkelweggetje. En waarempel. Een soortgelijk bordje in de berm, als aanduiding van het begin van de bebouwde kom van het dorp Le Quesnay ..... dachten we.

.... in de berm .... het paaltje staat wel erg hoog

Het dorp bleek uit slechts 1 boerderij te bestaan en daaraan hebben we alle aandacht besteed, waardoor we er geen erg in hadden dat de paal bovenop een wal stond. Veel later zouden we pas het belang daarvan ontdekken.

De boer, die al oud was, heette niet Quesnay. Had hij ook niet meer gekend, maar de boerderij was ook al honderden jaren oud, wat hij ons ook liet zien, dus ....
We togen weer verder, want enkele tientallen km verderop bleek wel een buurtschap Le Quesney te liggen, aan de overkant van de Seine. Na Vatteville: links een herberg met de naam "Le Moulin" (De Molen), wat later voor ons ook belangrijk bleek, en rechts een laantje, stijl omlaag, dat de naam droeg "Rue du Quesney".
..... de buurtschap ..... de straat


Alweer weinig aanknopingspunten. Maar mevrouw Guillemer, bij wie we onderdak hadden gevonden, hielp ons wat op weg. Ze dacht dat het Normandische woord quesney hetzelfde betekende als chêne (eik). Hoe het moest worden uitgesproken, wist ze niet, maar haar tuinman, die daar aan het werk was en die een echte Normandier was, wel. En ja hoor, de uitspraak leek wel wat op de Franse uitspraak van chêne.
We hadden wel eens van een heilige eik gehoord, die door de oude heidenen van de oertijd werd aanbeden. Inderdaad, daar in de buurt, zo'n 30 km naar het Noorden, stond er een, zei ze. We fietsten er naartoe.
 
heilige eik

Het viel tegen. Wel een heel dikke eik, maar verder een armzalig ding vanwege zijn ouderdom. Onderin de stam was een complete Rooms-Katholieke kapel uitgehakt, waar je naar binnen kon. Het heidense symbool in dienst van het christelijk geloof dus. De informatieborden erbij verwezen wel naar de relatie met het geloof, maar niet naar onze naam.

Le Quesney de Vatteville ligt aan de rand van een eikenbos. Dat sprak ons wel aan en we gingen op zoek. Op de fiets steil omhoog door het bos. We vonden er heel wat dat relatie vertoonde met de Gelderse en Overijsselse (vroeg)middeleeuwse geschiedenis en aan de andere kant van het bos, aan de rand van een vlakte die diep onder ons lag, een andere buurtschap Les Quesney. Zelfs de bewoners in de buurt ervan wisten niet waar de eigenlijke buurtschap met die naam lag, maar een oude boer wees ons de richting. We vonden een groot landhuis met nog wat typisch Normandische boerderijen in de buurt ervan.
 
het grote huis

In de laagvlakte beneden bleken maar een drietal Quesney's te wonen volgens het telefoonboek op het postkantoor te Routôt, de hoofdplaats aldaar. We hadden geen tijd meer om contact met ze te leggen.
 
Routôt

het verzekeringskantoor van Monique Quesney
Eén van de drie


Dat dit eikenbos, en vooral de ligging ervan, mede de sleutel was tot de oplossing van ons probleem, zagen we niet. Maar later ......

Wordt vervolgd

 

Ook uw bijdragen tot de geschiedenis van de eikenwal zijn welkom.
Stuur uw eigen geschiedenis die u zelf hebt meegemaakt op de Eikenwal
aan de schrijver Cor Quené:   corq@hetnet.nl

Naar de volgende pagina (3) (van Deel 4 van de Geschiedenis van de Eikenwal)

Verder naar Deel 5 van De Geschiedenis van de Eikenwal
Terug naar pagina 1 van Deel 4 van De Geschiedenis van de Eikenwal
Terug naar Deel 3 van De Geschiedenis van de Eikenwal: "Oud-Vierhouten"
Terug naar Deel 1 van De Geschiedenis van de Eikenwal: "Oorsprong"
Terug naar de Voorbeschouwing van deze verhandeling

Naar de Inhoud eikenblad, het logo van de familie Quené

Terug naar de eikenboom, het logo van de Eikenwal Eikenwal van Nu (Index)

pagina 2